ฝนดาวตกคนคู่ 2549
ฝนดาวตกคนคู่ เป็นหนึ่งในฝนดาวตกกลุ่มที่มีจำนวนดาวตกมากที่สุดในรอบปี สะเก็ดดาวต้นกำเนิดของฝนดาวตกกลุ่มนี้เกิดจากดาวเคราะห์น้อย "เฟทอน" ซึ่งคาดว่าในอดีตอาจเคยมีสภาพเป็นดาวหางมาก่อน และเป็นหนึ่งในวัตถุที่มีวงโคจรเกือบตัดกับวงโคจรโลก คาดว่ามันจะโคจรเข้าใกล้โลกภายในระยะ 3 ล้านกิโลเมตรในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2636
ปกติเราจะสามารถสังเกตเห็นดาวตกจากฝนดาวตกคนคู่ได้ระหว่างวันที่ 7-17 ธันวาคม แต่ดาวตกจะมีความถี่สูงสุดในช่วงวันที่ 13-15 ธันวาคมของทุกปี แม้ดาวตกกลุ่มนี้จะดูเหมือนมีจุดกำเนิดจากบริเวณกลุ่มดาวคนคู่ แต่เราไม่จำเป็นต้องมองไปในทิศทางของกลุ่มดาวนี้เพราะดาวตกเกิดได้ทั่วฟ้า นักดาราศาสตร์แนะนำว่าตำแหน่งที่สังเกตดาวตกได้ดีที่สุดคือท้องฟ้าส่วนที่มืดที่สุดและมีมุมเงยประมาณ 45 องศา
หมายเหตุ
● เป็นเพียงการคาดหมายคร่าว ๆ โดยสมมุติให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ท้องฟ้ามืดสนิท ไม่มีแสงรบกวนและเมฆบดบัง หากมีแสงไฟรบกวน จำนวนดาวตกอาจลดลงเหลือราวครึ่งหนึ่งหรือน้อยกว่า
● ดาวตกจากฝนดาวตกคนคู่ส่วนใหญ่มีสีขาวและเหลือง จุดกระจายฝนดาวตกอยู่ใกล้กับดาวคาสเตอร์ (Castor) ในกลุ่มดาวคนคู่และสามารถพบลูกไฟได้ราวร้อยละ 5 ของดาวตกทั้งหมด
● ตัวเลขในตารางยังไม่คำนึงถึงแสงรบกวนจากดวงจันทร์ซึ่งจะเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้าในเวลาประมาณตี 1 ของคืนวันที่ 13 และตี 2 ของคืนวันที่ 14 ธันวาคม ดังนั้นจำนวนดาวตกที่เห็นได้จะน้อยกว่าค่าในตารางหลังเวลาดังกล่าว
ปกติเราจะสามารถสังเกตเห็นดาวตกจากฝนดาวตกคนคู่ได้ระหว่างวันที่ 7-17 ธันวาคม แต่ดาวตกจะมีความถี่สูงสุดในช่วงวันที่ 13-15 ธันวาคมของทุกปี แม้ดาวตกกลุ่มนี้จะดูเหมือนมีจุดกำเนิดจากบริเวณกลุ่มดาวคนคู่ แต่เราไม่จำเป็นต้องมองไปในทิศทางของกลุ่มดาวนี้เพราะดาวตกเกิดได้ทั่วฟ้า นักดาราศาสตร์แนะนำว่าตำแหน่งที่สังเกตดาวตกได้ดีที่สุดคือท้องฟ้าส่วนที่มืดที่สุดและมีมุมเงยประมาณ 45 องศา
คาดหมายจำนวนดาวตก
| เวลา | คืนวันที่ 13 ธ.ค. | คืนวันที่ 14 ธ.ค. |
|---|---|---|
| 21.00-22.00 น. | 20 | 50 |
| 22.00-23.00 น. | 35 | 70 |
| 23.00-24.00 น. | 50 | 80 |
| 00.00-01.00 น. | 60 | 80 |
| 01.00-02.00 น. | 70 | 80 |
| 02.00-03.00 น. | 80 | 80 |
| 03.00-04.00 น. | 80 | 60 |
| 04.00-05.00 น. | 70 | 50 |
หมายเหตุ
● เป็นเพียงการคาดหมายคร่าว ๆ โดยสมมุติให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ท้องฟ้ามืดสนิท ไม่มีแสงรบกวนและเมฆบดบัง หากมีแสงไฟรบกวน จำนวนดาวตกอาจลดลงเหลือราวครึ่งหนึ่งหรือน้อยกว่า
● ดาวตกจากฝนดาวตกคนคู่ส่วนใหญ่มีสีขาวและเหลือง จุดกระจายฝนดาวตกอยู่ใกล้กับดาวคาสเตอร์ (Castor) ในกลุ่มดาวคนคู่และสามารถพบลูกไฟได้ราวร้อยละ 5 ของดาวตกทั้งหมด
● ตัวเลขในตารางยังไม่คำนึงถึงแสงรบกวนจากดวงจันทร์ซึ่งจะเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้าในเวลาประมาณตี 1 ของคืนวันที่ 13 และตี 2 ของคืนวันที่ 14 ธันวาคม ดังนั้นจำนวนดาวตกที่เห็นได้จะน้อยกว่าค่าในตารางหลังเวลาดังกล่าว
