ฝนดาวตกสิงโตในปี 2544 ที่ผ่านมา ทำให้ผู้คนให้ความสนใจในปรากฏการณ์ลักษณะนี้เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความสำเร็จในการทำนายเวลาการเกิดฝนดาวตกสิงโตที่แม่นยำในปีที่ผ่านมาทำให้ปีนี้มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดฝนดาวตกสิงโตเป็นจำนวนมาก แต่บริเวณที่มองเห็นดาวตกจากฝนดาวตกสิงโตในช่วงที่มีอัตราการเกิดสูงสุด ตามผลการคำนวณของเดวิด แอชเชอร์ โรเบิร์ต แม็กนอต ทอม แวน ฟลานเดิร์น และเอสโค ลือทิเนน คือ ทวีปยุโรปและอเมริกา อย่างไรก็ตาม การดูฝนดาวตกสิงโตในปีนี้จะมีอุปสรรคเนื่องจากแสงจันทร์รบกวน สำหรับประเทศไทยคาดว่าจะมองเห็นได้ไม่มากนัก อาจต่ำกว่า 50 ดวงต่อชั่วโมง

ดาวตกปรากฏให้เห็นบนท้องฟ้าอยู่เสมอ ๆ แต่จะมีจำนวนมากกว่าปกติเมื่อโลกเดินทางฝ่าเข้าไปในอาณาบริเวณของสายธารอุกกาบาตที่มีฝุ่นอุกกาบาตที่ดาวหางทิ้งไว้ ดาวตกที่เกิดจากฝุ่นอุกกาบาตเหล่านี้มีหลายกลุ่ม แต่ละกลุ่มมีลักษณะของดาวตกที่เห็น และจำนวนความถี่แตกต่างกันตามแต่องค์ประกอบและความเร็วของอุกกาบาต ดาวตกกลุ่มที่สำคัญในรอบปีมีอยู่ประมาณ 8 กลุ่ม กลุ่มฝนดาวตกส่วนใหญ่ในปีนี้ถูกแสงจันทร์รบกวนรวมทั้งฝนดาวตกสิงโต มีอยู่กลุ่มเดียวที่ไม่มีแสงจันทร์รบกวน คือ ฝนดาวตกเพอร์ซิอัส แต่ประเทศไทยจะมีโอกาสที่จะเห็นได้น้อยเนื่องจากอยู่ในช่วงฤดูฝน