ความลับของระลอกคลื่นบนดาวอังคาร

บนพื้นผิวดาวอังคาร มีภูมิลักษณ์แตกต่างกันหลายแบบ เช่น หุบผาชัน ภูเขาไฟ และร่องธารหลากหลายรูปแบบ ภูมิลักษณ์ที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือ ริ้วคลื่น ซึ่งพบได้ทั่วไปบนดาวอังคาร โดยเฉพาะบริเวณพื้นที่ราบต่ำและบริเวณก้นหลุมอุกกาบาต เมื่อไม่นานมานี้ เคลวิน วิลเลียมส์ จากพิพิธภัณฑ์อากาศอวกาศแห่งชาติสมิทโซเนียนได้สังเกตภาพของริ้วคลื่นบนพื้นผิวดาวอังคารที่ได้จากกล้องบนยานมาร์สโกลบัลเซอร์เวเยอร์ พบว่าริ้วคลื่นที่สูงถึง 20 ฟุตและเนินที่สูงถึง 300 ฟุต ซึ่งสูงกว่าที่มีบนโลกถึง 2 เท่า เมื่อเทียบกับพื้นที่ฐานเท่ากัน

บนโลก ริ้วคลื่นมักเกิดเป็นเส้นหลายเส้นขนานกันที่ถูกกระทำโดยกระแสน้ำหรือลมที่พัดตามแนวตั้งฉาก ส่วนเนินเกิดจากเม็ดดินหรือทรายที่ปลิวมากับลมพัดมาเคลื่อนที่เป็นช่วง แต่สำหรับกรณีของดาวอังคาร นักดาราศาสตร์ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเนินและริ้วคลื่นเกิดจากอะไร เนื่องจากภาพจากยานอวกาศไม่สามารถให้รายละเอียดเกี่ยวกับขนาดของเม็ดกรวดทรายหรือทิศทางการเคลื่อนที่ได้ แม้จะมีข้อมูลจากยานไวกิงซึ่งสำรวจดาวอังคารเมื่อเกือบ 30 ปีก่อน แต่ภาพจากยานไวกิงมีความละเอียดต่ำจนใช้วิเคราะห์ปัญหานี้ไม่ได้

สมมุติฐานที่นักดาราศาสตร์ใช้อธิบายในขณะนี้คือ เนื่องจากดาวอังคารมีความโน้มถ่วงน้อย ซึ่งเป็นสาเหตุเดียวกับที่ภูเขาไฟบนดาวอังคารมักสูงกว่าบนโลก ความหวังของนักดาราศาสตร์ในขณะนี้อยู่ที่ยานมาร์สเอกซ์พลอเรชันโรเวอร์ของนาซาที่จะไปถึงดาวอังคารต้นปี 2547 นี้ ยานนี้จะมีเครื่องมือตรวจสอบขนาดของเม็ดทรายอย่างดีและมีรถสำรวจที่สามารถวิ่งได้ไกลกว่ารถโซเจอร์เนอร์ของยานมาร์สพาทไฟน์เดอร์มาก