เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ที่ผ่านมา วิศวกรประจำห้องปฏิบัติการเจพีแอล (Jet Propulsion Laboratory) ของนาซาได้ประกาศสิ้นสุดโครงการดีปสเปซ 1 ด้วยการปิดเครื่องยนต์หลักของยานลง ยานดีปสเปซ 1 ถูกส่งขึ้นไปในอวกาศเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2541 โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสหัสวรรษใหม่ (New Mellenium program)
เป้าหมายส่วนหนึ่งของโครงการดีปสเปซ 1 คือการศึกษาเทคโนโลยีการขับเคลื่อนยานอวกาศแบบใหม่ อาทิ ระบบนำร่องแบบไร้มนุษย์ เครื่องยนต์เชื้อเพลิงไอออน เป็นต้น ในช่วงแรกของโครงการดำเนินไปได้อย่างราบรื่น โดยเป้าหมายหลักของโครงการทั้ง 12 ประการสำเร็จลงโดยอาศัยเวลาเพียง 9 เดือน แต่หลังจากนั้นก็เกิดปัญหาขึ้น โดยเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2542 ยานอวกาศได้เฉียดเข้าใกล้ดาวเคราะห์น้อย เบรล (9969 Braille) แต่ต้องประสบกับปัญหาไม่สามารถวัดความสว่างของดาวเคราะห์น้อยได้ หลังจากนั้นเพียง 2 เดือน กล้องถ่ายภาพที่ใช้ในระบบนำร่องก็เกิดขัดข้อง ทำให้ยานอวกาศไม่สามารถเคลื่อนที่ไปได้อย่างถูกต้อง
วิศวกรประจำโครงการต้องระดมสมองอย่างหนักเพื่อแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้น ในที่สุดยานอวกาศก็สามารถเฉียดเข้าใกล้ดาวหาง บอเรลลี (19P/Borrelly) เมื่อวันที่ 22 กันยายนที่ผ่านมา ทำให้นักดาราศาสตร์มีโอกาสศึกษานิวเคลียสและปฏิกิริยาของดาวหางที่เกิดขึ้นจากลมสุริยะ
เป้าหมายส่วนหนึ่งของโครงการดีปสเปซ 1 คือการศึกษาเทคโนโลยีการขับเคลื่อนยานอวกาศแบบใหม่ อาทิ ระบบนำร่องแบบไร้มนุษย์ เครื่องยนต์เชื้อเพลิงไอออน เป็นต้น ในช่วงแรกของโครงการดำเนินไปได้อย่างราบรื่น โดยเป้าหมายหลักของโครงการทั้ง 12 ประการสำเร็จลงโดยอาศัยเวลาเพียง 9 เดือน แต่หลังจากนั้นก็เกิดปัญหาขึ้น โดยเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2542 ยานอวกาศได้เฉียดเข้าใกล้ดาวเคราะห์น้อย เบรล (9969 Braille) แต่ต้องประสบกับปัญหาไม่สามารถวัดความสว่างของดาวเคราะห์น้อยได้ หลังจากนั้นเพียง 2 เดือน กล้องถ่ายภาพที่ใช้ในระบบนำร่องก็เกิดขัดข้อง ทำให้ยานอวกาศไม่สามารถเคลื่อนที่ไปได้อย่างถูกต้อง
วิศวกรประจำโครงการต้องระดมสมองอย่างหนักเพื่อแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้น ในที่สุดยานอวกาศก็สามารถเฉียดเข้าใกล้ดาวหาง บอเรลลี (19P/Borrelly) เมื่อวันที่ 22 กันยายนที่ผ่านมา ทำให้นักดาราศาสตร์มีโอกาสศึกษานิวเคลียสและปฏิกิริยาของดาวหางที่เกิดขึ้นจากลมสุริยะ
